Jabłko może być zdrową przekąską, jeśli podasz je z głową
- Miąższ jabłka jest dla większości psów bezpieczny.
- Pestki, gniazdo nasienne i ogonek trzeba usunąć przed podaniem.
- Owoc należy umyć i pokroić na małe kawałki, dopasowane do wielkości psa.
- Przysmaki, w tym jabłko, powinny dostarczać najwyżej około 10% dziennej energii.
- Psy z cukrzycą, nadwagą lub na diecie weterynaryjnej powinny dostawać jabłko tylko po konsultacji z lekarzem.
Miąższ jabłka jest bezpieczny, ale nie całe jabłko
Świeży miąższ jabłka nie jest dla psa toksyczny. Zawiera wodę, błonnik i niewielką ilość witamin, ale nie traktowałbym go jako produktu leczniczego ani koniecznego składnika diety. To po prostu lekka przekąska, która może urozmaicić jadłospis zdrowego zwierzęcia.
Najważniejsza różnica dotyczy części owocu. Skórka zwykle nie stanowi problemu, jeśli jabłko zostało dokładnie umyte, jednak u wrażliwych psów może nasilać gazy lub luźny stolec. Przy pierwszej próbie można ją obrać i sprawdzić reakcję organizmu.
Takie podejście jest zgodne z zaleceniami ASPCA oraz AKC. Sam owoc jest znacznie mniej problematyczny niż jego twarde, niejadalne części.
Co można podać psu
- umyte kawałki świeżego jabłka,
- miąższ bez pestek i gniazda nasiennego,
- małe kostki dopasowane do wielkości pyska,
- niewielką ilość jabłka jako nagrodę podczas treningu.
Czego lepiej nie podawać
- całego jabłka z ogryzkiem,
- pestek, ogonków i liści,
- jabłek w syropie lub z dużą ilością cukru,
- szarlotki, musu z dodatkami i deserów zawierających ksylitol, rodzynki albo gałkę muszkatołową,
- soku jabłkowego, który dostarcza dużo cukru, a mało błonnika.
Jak przygotować jabłko dla psa
Przygotowanie zajmuje chwilę, ale właśnie ono decyduje o bezpieczeństwie. Umyj owoc, przekrój go na ćwiartki, usuń całe gniazdo nasienne wraz z pestkami i pokrój miąższ na niewielkie kawałki. Nie pozwalaj psu odgryzać owocu z ręki, jeśli ma zwyczaj łapczywego połykania.
- Wybierz świeże, jędrne jabłko bez pleśni i uszkodzeń.
- Umyj je pod bieżącą wodą.
- Usuń ogonek, pestki i twardy środek.
- Pokrój miąższ na kawałki, które pies może łatwo pogryźć.
- Podaj najpierw niewielką porcję i obserwuj zwierzę przez kilka godzin.
Na pierwszą próbę wystarczą 1-2 małe kostki, niezależnie od tego, czy pies jest mały, czy duży. Jeśli nie pojawią się wymioty, biegunka ani wyraźne gazy, porcję można później zwiększyć, ale nadal powinna pozostać dodatkiem do normalnego żywienia.
| Wielkość psa | Rozsądna porcja na początek | Praktyczna wskazówka |
|---|---|---|
| Mały pies | 1-2 małe kostki | Kawałki powinny być bardzo drobne, zwłaszcza gdy pies je łapczywie. |
| Średni pies | 2-4 kostki | Nie podawaj owocu tuż po dużym posiłku. |
| Duży pies | 4-6 kostek | Większa masa ciała nie oznacza, że jabłko może zastępować karmę. |
Łączna ilość wszystkich przekąsek powinna mieścić się w granicy około 10% dziennego zapotrzebowania energetycznego. U psa z nadwagą nawet pozornie niewinna przekąska może utrudniać odchudzanie, dlatego liczy się nie tylko rodzaj produktu, ale również bilans całego dnia.
Pestki i ogryzek mogą stworzyć realne zagrożenie
Pestki jabłek zawierają związki cyjanogenne, które po rozgryzieniu mogą uwalniać cyjanowodór. Jedna przypadkowo połknięta pestka zwykle nie prowadzi do zatrucia, ale nie należy celowo podawać pestek ani zakładać, że pies sam bezpiecznie oddzieli je od miąższu.
Ogryzek jest problemem także z innego powodu. Twardy środek może spowodować zakrztuszenie albo niedrożność przewodu pokarmowego, szczególnie u małych psów. Ryzyko rośnie, gdy zwierzę połknie ogryzek w całości zamiast go pogryźć.
Jeśli pies zjadł niewielką ilość jabłka z pojedynczymi pestkami, usuń resztę owocu i obserwuj go. Po zjedzeniu większej liczby pestek, całego ogryzka lub przy pojawieniu się objawów skontaktuj się z lecznicą. Nie wywołuj wymiotów samodzielnie, chyba że lekarz weterynarii wyraźnie tak zaleci.
Przeczytaj również: Zmiana karmy u psa - Zrób to dobrze w 7 dni!
Objawy, których nie należy ignorować
- powtarzające się wymioty lub silna biegunka,
- wyraźny ból brzucha, niepokój albo przyjmowanie skulonej pozycji,
- osłabienie, problemy z oddychaniem lub nadmierne ślinienie,
- brak apetytu połączony z apatią,
- bezskuteczne próby wypróżnienia lub gwałtowne pogorszenie samopoczucia.
Nie każdy pies powinien dostawać ten owoc
Zdrowy pies zwykle dobrze toleruje kilka kawałków, ale reakcja zależy od wieku, masy ciała, aktywności i stanu zdrowia. U zwierzęcia z cukrzycą, nadwagą lub zaburzeniami trawienia cukry z owocu mogą być niepotrzebnym obciążeniem.
Ostrożność zachowuję również przy diecie eliminacyjnej, karmie leczniczej i świeżo przebytej chorobie przewodu pokarmowego. W takich sytuacjach nawet bezpieczny produkt może zaburzyć plan żywieniowy albo utrudnić ocenę, co wywołało objawy.
Szczenię może spróbować jabłka po rozpoczęciu samodzielnego jedzenia, ale najlepiej podać mu minimalną ilość i obserwować stolec. U starszych psów twarde kawałki warto zetrzeć lub pokroić jeszcze drobniej, zwłaszcza gdy mają problemy z zębami.
Jabłko najlepiej traktować jako mały dodatek
Najprostsza zasada brzmi: świeży miąższ tak, pestki i ogryzek nie. Umyj owoc, usuń twardy środek, podaj kilka małych kawałków i sprawdź, jak reaguje organizm psa.
Jeżeli zwierzę ma chorobę przewlekłą, specjalną dietę albo zjadło dużą ilość pestek, decyzję zostaw lekarzowi weterynarii. W codziennym żywieniu najwięcej dobrego robi pełnoporcjowa karma, właściwa porcja i regularna kontrola masy ciała, a jabłko może być tylko okazjonalnym, rozsądnym urozmaiceniem.
